Jaarafsluiting | Column

Het vuurwerk is voorbij. Ik heb gekeken naar de miljoenen euro’s die de lucht in zijn geknald. De jaarafsluiting is geweest. De stoep is schoon geveegd en dat vind ik een fijne symboliek. Ik heb 2025 ervaren als een emotioneel jaar. Vandaar dat ik de balans van het afgelopen jaar wil opmaken. Sommige dingen vergeet ik het liefste en anders bewaar ik de herinneringen graag met heel mijn hart. 

Vele veranderingen

Afgelopen jaar heeft in het teken gestaan van veranderingen. En veel ook. Zo was er de balans zoeken samen met mijn vriendin, want samenwonen en dus een relatie hebben met elkaar, gaat niet vanzelf. De spanningen liepen het afgelopen jaar hoog op. Gelukkig hebben we het samen gehaald. 

Een hoogtepunt was dat ik was aangenomen als docent Allround Business Services. Daarvoor heb ik bij een andere baan uren opgegeven. Lesgeven heb ik echt heel leuk gevonden. De spanningen privé gaven mij niet genoeg stabiliteit en rust waardoor ik mij een groot deel van het jaar ziek heb gemeld. Gelukkig ben ik bijna terug op mijn contracturen.

Een high-tea was gepland voor ons geregistreerd partnerschap. Dat hebben we laten varen, omdat ik mij daar door de burn-out niet prettig voelde. We tekenden gratis op maandagochtend bij gemeente Doesburg in een gesprekskamer. Hoewel het niet romantisch klinkt, waren we in pak en trouwjurk. Met een taartje erna was het toch een feestelijke gelegenheid. 

Klussen, burn-out, herstellen

De grootste verandering van deze jaarafsluiting is het kopen van een huis geweest. Vanaf september hebben we een kampeerleven gehad. Er staat nog geen kast overeind. Gelukkig is de benedenverdieping bijna klaar, waardoor het inrichten kan beginnen. Het is een slopende situatie om ieder weekend (en meer) te klussen tijdens een burn-out en uren opbouwen. Ik mag trots zijn dat dit is gelukt. Al heeft het veel geduld, frustratie, boosheid, verdriet en geluk gekost. 

Hamer vasthouden tijdens renovatiewerk

Jaarafsluiting van de achtbaan

2025 is voor mij een achtbaan geweest, waarin ik mij verloren heb gevoeld. De weg een beetje kwijt in wie ik ben, wat ik leuk vind en wat ik moet en mag. Eén gedachte heeft me de laatste maanden van 2025 veel houvast en hoop gegeven. Deze gedachte is namelijk dat ik volgend jaar papa wordt. Wat mij heel erg leuk lijkt. Nog een paar spannende maanden te gaan.

Voor nu voor ieder (en anderen) die dit leest een liefdevol, hoopvol en gelukkig 2026 gewenst!