Steeds vaker komt de gedachte ‘het gebeurt in een mensenleven’ bij me terug. Alle nieuwsberichten in kranten, op televisie, op de radio en online. Je hoopt vaak dat het niet over jou gaat. De politiek die keuzes maakt waar je niet achter staat, nieuwe oorlogen die op het punt van beginnen staan en vergeet niet de natuurlijke crisissen waar we op het ogenblik mee te dealen hebben. Van het ene nieuwsbericht staan we verder verwijderd dan van het ander. Waar we niet ver vanaf staan, is ons eigen mensenleven. Want alles wat we horen, ruiken, zien, voelen en begrijpen gebeurt in één leven.
Levensfases
Allen hebben we een ander leven, maar de fases waar we doorheen gaan in het leven verschillen niet zoveel. We worden allen geboren en leren onze eerste woordjes. We gaan naar de basisschool, de middelbare school en kiezen een richting voor het leven daarna. Je ontdekt wie je bent en wie je wilt zien. Je werkt, viert vakantie, maakt vrienden en ervaart relaties. Een eerste relatie, tweede en ook een derde. Je trouwt, er komen kinderen en ziet hen opgroeien. Je kan met pensioen, genieten van hobby’s, meer gezondheidsproblemen komen en je ervaart het verlies van de mensen van wie je houdt om je heen. De laatste status van het leven, is dat je heengaat.
Het leven verandert
Kun je je voorstellen dat je naast je eigen leven, ook al het andere bij moet houden? We doen het. Van het ene nieuwsbericht naar het andere weetje dat we via vrienden te horen krijgen. Ons hele bestaan is ermee verweven. In de tijd van jagers en boeren mocht je blij zijn als je een andere stam tegenkwam na dagen gelopen te hebben. Hoewel het leven verandert, veranderen de levensfases niet. Het moraal van het verhaal is dat een mensenleven zoveel omvat. Zoveel gebeurtenissen en verhalen dat we heerlijk ons eigen leven moeten leven. Niet zoveel laten afhangen van anderen.
