Burn-out, jojoën en en dan?

Wat ik mezelf heb verplicht, is om opnieuw te leren ademhalen. Hoezo, zal je wel denken? Ik zit voorovergebogen, mijn spieren zijn strak aangespannen en dat ik hoofdpijn heb, is eerder een regel dan uitzondering. Ik ben slecht in ontspannen. Dat is waar het op neer komt. Het afgelopen jaar heb ik daar veel tijd en energie aan besteed. Om met meer energie te kunnen werken, beter te ontspannen en een goede ademhaling aan te leren. Toen kwam de burn-out. Door een combinatie van factoren kon ik niet meer werken. Ik zat thuis. 

Van mei naar juli

Herstellen doe je niet thuis, maar op de werkplek. Dat is hoe ik het heb ervaren. Iedereen die een burn-out heeft ervaren, beleeft dit op een eigen manier. Ik voelde geen wrok naar mijn werkplek toe, omdat ik niet voelde dat zij een aandeel hadden in de problematiek. Vandaar dat ik twee maanden later, in juli, weer ben begonnen met werken. Dat ging heel langzaam, want ik werkte de eerste maand alleen twee uurtjes op de donderdag. Als ik terugkijk op het afgelopen halfjaar, ben ik blij dat ik weer aan het werk ben. Mijn zinnen zetten op iets anders en doen waar ik goed in ben.

Burn-out, jojoen en dan, een grafische weergave van een persoon met het handen in het haar

Autistische burn-out

Tegelijkertijd merk ik dat ik niet hersteld ben en hou ik in mijn achterhoofd vast, dat dat misschien ook niet gaat gebeuren. Ik voel nog te vaak druk op mijn borst en knallende hoofdpijn. Wat erop wijst dat ik meer rustmomenten nodig heb. Dat is lastig in een koophuis dat nog niet af is. Er ligt op ieder moment een grote klus op de loer. Ik denk dat ik aan het jojoën ben met een burn-out. Erin, eruit en er weer in. In het voorjaar keek ik mee met een webinar over een autistische burn-out en jojoën is daarvan een signaal. Hoewel ik niet verander, verandert mijn omgeving wel en het duurt voor mij langer om mij daarop aan te kunnen passen. Dat is hoe het is.

Ik denk dat ik aan het jojoën ben met een burn-out. Erin, eruit en er weer in.

Fysiek en ontspannen

Regendruppels spetteren op de ramen. Op het echte voorjaar moeten we wachten. En ik kan echt niet wachten. Mijn handen jeuken om in de moestuin aan de slag te kunnen gaan. Daar kan ik echt aan mezelf werken. Ik heb voor de moestuin een plan bedacht om uit te voeren en de eerste zaadjes ontkiemen binnen. Hoewel het werk in de moestuin fysiek zwaar kan zijn, verlicht het juist in mijn hoofd. Net als lezen. Door een goed boek laat ik mij verdwalen naar werelden die in de realiteit niet bestaan. 

Hersteltijd

Wat ik nodig heb, is hersteltijd. Herstellen van elk moment dat ik buiten ben geweest en iets heb gedaan, of dat nou werken is of het doen van de boodschappen. Maar ook van het thuis klussen of wanneer ik met veel mensen ben geweest. Dat zijn allemaal indrukken die verwerkt moeten worden. Hoe doe ik dat? Diep inademen, een boek lezen of bankhangen. Ik denk zelf dat ik beter ben geworden in ontspannen.